Historia mały|Obraz Zguba Werszowców, autorstwa Josefa Mathausera|lewo|240x240px Według niemal jednomyślnej opinii polskich i czeskich historyków, Reyowie wywodzą się od możnowładczego, czeskiego rodu Wrszowców. Z uwagi na braki w materiałach filiacyjnych, ciężko jest ustalić początki tej rodziny. Starsze kroniki podają, że Wrszowcy pojawili się w Czechach już w VI wieku naszej ery, kolejne podają VII wiek, a jeszcze inne nawet IV wiek naszej ery. Protoplastą rodu miał być rycerz o imieniu Wrsz – wódz całego szczepu czeskich Wrszowców.
W XII wieku, w Czechach, prawie cała rodzina Wrszowców została podstępnie wymordowana przez księcia Światopełka z dynastii Przemyślidów, z której ocalał jedynie Jan Certa Wrszowec ze swoim bratem. Bracia znaleźli schronienie w Polsce, na dworze Bolesława Krzywoustego, od którego otrzymali liczne nadania ziemskie na Mazowszu. Tam wznieśli liczne grody, nazwane na pamiątkę ich ojczyzny, w ten sposób powstała Wrszowa, nad Wisłą, przezwaną z czasem Warszawą. Założyli również Pragę, Jazdowo (vel Ujazdowo), Sedlce (dziś Siedlce) i wiele innych miejscowości. Według Teodora Żychlińskiego, rodzina miała dać również początek całemu rodowi Okszów, a w konsekwencji herbowi o tej samej nazwie (Oksza).