Około 1210 roku, Jan, pan na Jazdowie, jako „rey” (przywódca) wojsk, zwycięsko odparł pogan, na pamięć czego, powszechnie zaczęto nazywać go „Reyem”, odpuszczając dla łatwości wymowy, rodowe miano „Wrszowec”. W 1235 roku, w źródłach historycznych, pochodzących z okolic Warszawy, występowało trzech udokumentowanych Wrszowców. Warsz był panem na Wrszowie (Warszawie), Jan natomiast był panem na Solnicy i tytułowano go „reyem” wojska. Syn Jana o tym samym imieniu, dla odróżnienia od ojca, powszechnie nazywany był synem Reya, lub samym Reyem.
mały|240x240px|Bitwa pod Grunwaldem, Kroniki Bernera (XV w.) Za antenata Reyów, który na kartach historii występuje ze znaną dziś, uformowaną postacią nazwiska „Rey”, uważa się Jacka Reya, opisywanego przez źródła historyczne z 1398 jako już nieżyjącego. Od początku XV wieku ród tytułował się mianem „z Szumska” i to właśnie w tej miejscowości należy szukać początków rodziny w udokumentowanej szerzej historii. Tak tytułujący się rycerz – Jaśko z Szumska, walczył w Prusach przeciw Krzyżakom, gdzie stanął do walki w bitwie pod Grunwaldem i bitwie pod Koronowem.