(właściwie: Iio Sōgi) (ur. 1421 – zm. 1502) – japoński poeta, mistrz pieśni renga.

Wiadomości na temat jego wczesnego życia są niejasne. Urodzony w prowincji Kii lub Ōmi wywodził się z niższych warstw społecznych. We wczesnej młodości przybył do Kioto i został mnichem w Shōkoku-ji, świątyni szkoły rinzai. To umożliwiło mu studiowanie poezji renga najpierw pod kierunkiem Sōzei (zm. 1455), później zaś również Senjuna (zm. 1481) i Shinkei (zm. 1475), ówcześnie największego mistrza poezji wiązanej. W tym wczesnym okresie jego najważniejszym patronem był sławny uczony i dworski urzędnik Ichijō Kaneyoshi (zm. 1481), u którego Sōgi pobierał lekcje w zakresie klasycznej japońskiej poezji, tradycyjnych opowieści (monogatari) i dworskich zwyczajów, mając jednocześnie zapewniony dostęp do najwyższych kręgów dworskich.