Po powstaniu węgierskim 1956 r. jako jedna z pierwszych weszła do Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej, sukcesorki Węgierskiej Partii Pracujących. 28 listopada 1956 r., po objęciu kierownictwa w partii przez Jánosa Kádára, została powołana do grupy odpowiedzialnej za propagandę przy Tymczasowym Komitecie Centralnym. Następnie ponownie powołano ją na stanowisko zastępczyni wydziału agitacji i propagandy. Od grudnia 1956 r. do czerwca 1957 r. była również członkinią tymczasowego komitetu partyjnego w II dzielnicy Budapesztu, to jest w dzielnicy, w której zamieszkiwała większość partyjnych przywódców.
W grudniu 1957 r. została sekretarzem komitetu Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej w Budapeszcie, co oznaczało również członkostwo w partyjnym Komitecie Centralnym i Komitecie Wykonawczym.