Wróciła do Polski po odzyskaniu niepodległości. Od 1919 przez kilka lat była wiceprezesem warszawskiego oddziału Narodowej Organizacji Kobiet. Wznowiła w swym mieszkaniu przy ul. Kredytowej cotygodniowe spotkania wybitnych ludzi. W okresie międzywojennym nabrały one dużego znaczenia. W jej salonach bywali znani politycy jak: Roman Dmowski, Stanisław Wojciechowski, Kajetan Dzierżykraj-Morawski, wybitni uczeni, m.in. Tadeusz Zieliński i Józef Ujejski, a przede wszystkim świat literacki: Maria Dąbrowska, Kazimiera Iłłakowiczówna, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń, Kazimierz Wierzyński, Tadeusz Pruszkowski czy Pia Górska. W 1921 współdziałała w założeniu i prowadzeniu taniej kuchni dla niezamożnej inteligencji warszawskiej zlokalizowanej w Alejach Jerozolimskich. Była współinicjatorką założenia Towarzystwa Pomocy Powołaniom Kapłańskim (późniejsze Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu). Została przewodniczącą tego towarzystwa i w jej mieszkaniu odbywały się zebrania zarządu. Miało ono na celu ułatwienie wyjazdu młodym księżom na wyższe studia do Rzymu. W latach 30. publikowała felietony w „Gazecie Świątecznej", „Małym Dzienniku" i innych czasopismach, czasem pod pseud. Krempski.