Statek zatonął na przybliżonej pozycji , a z jego liczącej łącznie 42 osoby załogi ocalało zaledwie trzech ludzi, uratowanych po czterech dniach przez kanadyjski niszczyciel HMCS „Assiniboine” (I18).
Między 28 sierpnia a 2 września U-Boot wchodził w skład wilczego stada „Bosemüller”, a następnie (2–15 września) . 19 września okręt podwodny powrócił do bazy w Lorient, po 31 dniach spędzonych w morzu.
Trzeci rejs bojowy 1 października 1941 roku dowódca U-557 Ottokar Arnold Paulssen otrzymał awans na stopień kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant). 19 listopada okręt wyszedł z Lorient z zadaniem przedarcia się na Morze Śródziemne. W nocy 26 listopada U-Bootowi udało się bez przeszkód sforsować Cieśninę Gibraltarską. 27 listopada na Morzu Śródziemnym U-557 dostrzegł peryskop wrogiego okrętu podwodnego i usłyszał jego silniki, jednak nie doszło do żadnego ataku. 1 grudnia dowódca okrętu otrzymał kolejny awans, tym razem na stopień kmdra ppor. (niem. Korvettenkapitän). 2 grudnia U-Boot operował pod Malagą i o godzinie 20:33 nieopodal Estepony storpedował znajdujący się na hiszpańskich wodach terytorialnych zbudowany w 1914 roku norweski parowiec „Fjord” o pojemności 4032 BRT, przewożący 5900 ton rudy żelaza z Águilas przez Gibraltar do Barrow-in-Furness.