Korsykanie jednak nie odpuścili, a w następnych dniach walki wybuchły ponownie na Via della Lungara, Tor di Nona i w okolicach Zamku Świętego Anioła. Kupcy i sklepikarze z Via dei Coronari oraz pobliskich zaułków w rione Ponte byli zmuszeni zabarykadować się w swoich domach, obawiając się splądrowania swoich sklepów. Ostatecznie dopiero kolejna interwencja kardynała Barberiniego i licznych żołnierzy 2 maja położyła kres starciom. Następnego dnia w pobliżu szpitala Santo Spirito w Borgo ustawiono szubienicę i siedmiu korsykańskich żołnierzy zostało powieszonych. Jeden z nich, który zabił rannego kirasjera w trakcie jego spowiedzi u zakonnika z kościoła Sant’Agostino, został stracony poprzez uderzenie w głowę młotem.
Likwidacja mały|Kościół Santissima Trinità dei Pellegrini w Rzymie. Między tym sanktuarium a kościołem San Paolo alla Regola znajdowały się koszary gwardii Upadek Gwardii Korsykańskiej, zapoczątkowany incydentem, który miał miejsce w Rzymie 20 sierpnia 1662 roku, daje wgląd w ewolucję sytuacji geopolitycznej w Europie oraz rosnące wpływy Francji we Włoszech. W połowie XVII wieku obecność w Rzymie licznych misji dyplomatycznych państw europejskich doprowadziła do paradoksalnej sytuacji, w której wielkie mocarstwa – poprzez nadmierne rozszerzenie koncepcji eksterytorialności, tzw.