Od 12 maja do 8 września 1918 działał w Organizacji Werbunkowo-Agitacyjnej. 10 września objął dowództwo plutonu artylerii w składzie Oddziału Polskiego na Kubaniu. 26 września 1918 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 baterii organizowanego dywizjonu artylerii. Po przemianowaniu Oddziału Polskiego na 4 Dywizję Strzelców Polskich dowodzona przez niego bateria została ściągnięta z Kubania do Odessy, a następnie wzięła udział w walkach z bolszewikami u boku sprzymierzonych wojsk francuskich. Wyróżnił się w walce o Tyraspol i został odznaczony francuskim Krzyżem Wojennym. Po śmierci pułkownika Przemysława Barthel de Weydenthal (7 kwietnia 1919) objął dowództwo dywizjonu artylerii 4 Dywizji Strzelców Polskich i na jego czele przybył do Polski. 1 lipca 1919 dowodzony przez niego oddział został przemianowany na I dywizjon 10 pułku artylerii polowej. Od 21 lipca do 15 września 1919 był słuchaczem kursu w Oficerskiej Szkole Artylerii w Rembertowie. Po ukończeniu kursu został przeniesiony do 113 pułku artylerii polowej (późniejszego 18 pułku artylerii polowej) na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W czasie wojny z bolszewikami dowodził II dywizjonem 18 pułku artylerii polowej.