5 kwietnia 1921 został przeniesiony na stanowisko dowódcy baterii zapasowej 8 pułku artylerii ciężkiej. W październiku tego roku został przeniesiony do nowo sformowanego 11 pułku artylerii polowej w Stanisławowie na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta kadry baterii zapasowej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przesunięty na stanowisko referenta mobilizacyjnego, a następnie dowódcy I dywizjonu w Kołomyi. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od 29 marca do 3 października 1925 był słuchaczem kursu dowódców dywizjonów w Szkole Strzelania Artylerii w Toruniu. Po ukończeniu kursu wrócił do 11 pap na stanowisko dowódcy I dywizjonu. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. W kwietniu 1929 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od 1 lipca do 16 września 1929 odbył staż w 48 pułku piechoty w Stanisławowie, a od 12 października do 22 grudnia tego roku był słuchaczem kursu próbnego do Wyższej Szkoły Wojennej. 23 grudnia 1929, po ukończeniu kursu próbnego i odbyciu „przepisanego stażu liniowego”, został powołany do dwuletni kurs 1929/31 do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.