Barbara Koterwas (ur. 4 grudnia 1912 w Lublinie, zm. 20 grudnia 1983 tamże) – polska harcerka, łączniczka Armii Krajowej, działaczka społeczna i kulturalna w Lublinie.

Życiorys

Była córką Stefanii i Henryka Koterwasów. Ojciec był stolarzem i gimnastykiem, należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

W wieku 8 lat zachorowała i z tego powodu straciła władzę w nogach. Z pomocą matki oraz dzieci, które odrabiały lekcje w jej domu, zaliczyła program szkoły powszechnej. Zaczęła chodzić w wieku 16 lat, ale nigdy nie wróciła do pełnej sprawności z powodu skrzywienia kręgosłupa.

W 1939 zorganizowała pomoc dla jeńców polskich przetrzymywanych na terenie dawnej fabryki samolotów w Lublinie (aprowizacja, organizacja ucieczek). We wrześniu 1939, po bitwie w Wólce Lubelskiej, opiekowała się rannymi.

W czasie II wojny światowej była łączniczką Armii Krajowej. Działała pod pseudonimem „Kusa”. Przeszła szkolenie sanitarne i odbyła praktykę w szpitalu Jana Bożego w Lublinie. Szkoliła sanitariuszki i oddziały partyzanckie AK. Dzięki jej zainteresowaniu zio­łolecznictwem zatrzymano epidemię czerwonki, która wybuchła w obozie jenieckim.