Fabuła W miasteczku żyje dwóch Klausów: bogatszy, mający cztery konie, nazywany dużym Klausem oraz ubogi, mający jednego konia, nazywany małym Klausem. Mały Klaus musi orać dla dużego Klausa przez cały tydzień i pożyczać mu swojego konia, co odzwierciedla nierówność ich pozycji. W zamian duży Klaus pomaga małemu Klausowi, pozwalając mu korzystać ze swoich koni tylko w niedzielę, co podkreśla ich zależność. W niedzielę mały Klaus prowadzi pięć koni, czując się dumnie, i krzyczy: „Hej, wszystkie moje konie!”, co złości dużego Klausa. Duży Klaus ostrzega małego, by nie powtarzał tych słów, grożąc zabiciem jego konia, ale mały Klaus, zapominając o ostrzeżeniu, mówi to ponownie, gdy ludzie przechodzą obok. W złości duży Klaus zabija konia małego Klausa.
Mały Klaus, chcąc zarobić, zdejmuje skórę z zabitego konia, suszy ją i pakuje do worka, by sprzedać w miasteczku. W drodze gubi się w ciemnym lesie. Noc zapada, zanim dociera do celu. Zatrzymuje się u farmera, ale żona farmera odmawia mu noclegu, ponieważ jej mąż jest nieobecny. Mały Klaus śpi na dachu szopy i przez okno widzi, jak żona farmera i kościelny jedzą posiłek, składający się z wina, pieczeni i ryby. Gdy farmer wraca, żona ukrywa kościelnego w dużym kufrze, a jedzenie w piecu, bo farmer nie znosi widoku kościelnego.