Wiejski strój poznański – polski strój ludowy występujący na terenie Poznania od lat 20. XX wieku do lat 80. XX wieku. Wykształcił się w środowisku poznańskich służących, które pochodziły z okolicznych wsi. Występował tylko w odmianie kobiecej. mały|Wiejski strój poznański na procesji w Poznaniu w 1926 roku, źródło "Ilustrowany Kuryer Codzienny", 10.06.1926, r. 17, nr 157
Historia Wiejski strój poznański wykształcił się w środowisku miejskim oraz był wyróżnikiem kulturowym dziewcząt i kobiet, które przybywały do Poznania w poszukiwaniu pracy. Przyczyniły się do tego procesy społeczne zachodzące w Wielkopolsce od 1823 roku, kiedy została przeprowadzona reforma agrarna i uwłaszczenie ludności wiejskiej. Skutkiem tego było ubożenie ludności wiejskiej, która w poszukiwaniu dodatkowego źródła dochodu udawała się do miast w poszukiwaniu pracy. Ta tendencja utrzymywała się w okresie międzywojennym. Kobiety podejmowały pracę jako służące lub dochodzące pomoce domowe. Większość z nich pochodziła z okolic Poznania - Kościana, Śremu, Obornik, Szamotuł, Wrześni, Środy Wielkopolskiej. W Poznaniu współtworzyły one wyróżniającą się grupę zawodową, która identyfikowała się także poprzez sposób ubierania się, manifestując w ten sposób swoją przynależność regionalną.