Dużą rolę w kształtowaniu się i funkcjonowaniu wiejskiego stroju poznańskiego odegrał Kościół katolicki. Dużo kobiet pracujących jako pomoce domowe należało do organizacji katolickich (m.in. Bractwo Różańcowe, Stowarzyszenie Św. Franciszka, Towarzystwo Katolickiej Służby Żeńskiej w Poznaniu, Stowarzyszenie Św. Zyty). Angażowały się czynnie w życie religijne, brały udział w procesjach Bożego Ciała.
Opis mały|Wiejski strój poznański (rekonstrukcja) Wiejski strój poznański charakteryzował się prostotą i stonowanymi kolorami. Składał się z "ubranka", czyli jaczki (kabatka) i spódnicy (spódnika) oraz z dodatków ("przystrojów") - czepka, kryzy, fartucha. Występował w wersji codziennej (roboczej) oraz odświętnej (uroczystej). Był zróżnicowany ze względu na wiek. Ze względu na krój i sposób noszenia zaliczany jest do grupy środkowowielkopolskich strojów ludowych.