Ubiór codzienny Ubiór codzienny występował w 2 wersjach: roboczym i wyjściowym "do miasta". Składał się z halki ("podspódnika") i spódnicy, wykonanych z płótna lub kretonu w kolorach niebieskim, szarym, niekiedy czerwonym i różowym. Na spódnicę zakładano fartuch z płótna w drobne paseczki. Na górę zakładano bluzkę i bawełnianą jaczkę w pastelowe kolory. Ubiór uzupełnił płócienny kryzik i korale, na głowę płócienna lub wełniana z frędzlami chustka. Zimą zakładano spódnicę z czarnej lub granatowej tkaniny wełnianej, pod spód dodatkową halkę z flaneli. Jaczka była watowana, szyta z czarnego lub granatowego materiału. Uzupełnieniem ubioru były czarne pończochy.

Ubiór odświętny Ubiór odświętny składał się z takich samych elementów jak ubiór codziennych. Były one wykonane z lepszych gatunkowo tkanin. Jaczka i spódnica tworzyły komplet ("ubranko") wykonany z tej samej tkaniny (zimowa jaczka była szyta z pluszu lub aksamitu). Zakładano fartuchy i kryziki wykonane z tiulu lub woalu. Odmianą było "ubranko brązowe", w którym chodzono na nabożeństwa (wielkopostne, pierwszopiątkowe). Do niego zakładano fartuch wykonany z tafty w kolorze intensywnej zieleni.