W 1897 roku przeprowadził się do Częstochowy, gdzie prowadził szkołę. Zmarł w wyniku ciężkiej choroby. Został pochowany na cmentarzu żydowskim na Woli.
Twórczość Debiutował jako beletrysta w kwietniu 1867 roku na łamach „Warszojer Jidisze Cajtung”, gdzie opublikował opowiadanie w jidysz Majn szabes in dorf. Opublikował dwie książki: Szulamis, oder dos wizele und der brener (1875) oraz Di bejde Herszels un andere ercahlungen (1898).
Był autorem serii podręczników do nauki języka hebrajskiego, rosyjskiego, niemieckiego i polskiego dla osób mówiących w jidysz, zatytułowanych Der hojzlerer.
W 1888 roku przełozył na jidysz, a następnie także na hebrajski, podręcznik do nauki esperanto Język międzynarodowy autorstwa Ludwika Zamenhofa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Naftali Herc Najmanowicz na stronie Biblioteki Narodowej Izraela
Kategoria:Pisarze jidysz Kategoria:Pisarze języka hebrajskiego Kategoria:Polscy pisarze XIX wieku Kategoria:Polscy hebraiści Kategoria:Polscy felietoniści Kategoria:Żydowscy dziennikarze Kategoria:Polscy publicyści XIX wieku Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Polscy esperantyści Kategoria:Żydowscy nauczyciele Kategoria:Polscy