Dokładna liczba ofiar nie jest znana. Według najbardziej ostrożnych szacunków zamordowano tej nocy kilkadziesiąt osób. Szymon Datner podawał, że zginęło „co najmniej 46 Żydów”, z czego dwudziestu trzech udało się zidentyfikować. Maria Wardzyńska wskazuje natomiast liczbę około 100 ofiar. Jeden ze świadków oszacował liczbę zamordowanych na 150 osób. Autorzy opracowań Einsatzgruppen w Polsce i Śladami Żydów z Zagłębia Dąbrowskiego pisali o kilkuset ofiarach. Według innych źródeł, liczba zamordowanych miała oscylować między 200 a 800 osobami.
Rozmiary masakry mogłyby okazać się większe, gdyby nie postawa proboszcza parafii św. Trójcy, ks. Wincentego Mieczysława Zawadzkiego. Nie bacząc na osobiste ryzyko, otworzył on bramę w kościelnym murze, dzięki czemu wielu Żydów zdołało uciec na pobliską Górę Zamkową. Uciekinierzy ukryli się na terenie nowego cmentarza żydowskiego, gdzie spędzili całą noc.
Pomoc Żydom rannym podczas masakry niósł – mimo niemieckich zakazów – ordynator szpitala miejskiego, Tadeusz Kosibowicz.