Rzeźbienia na półokrągłych płytach sandakada pahana cechowały się jednolitością wczesnych wzorców. W centralnej części znajdował się półotwarty kwiat lotosu, otoczony kilkoma koncentrycznymi pasami. Pierwszy z nich przedstawiał procesję łabędzi, za którą znajdował się pas z misternym wzorem roślinnym, znanym jako liyavel (pnącze), symbolizującym pragnienie. Kolejny pas ukazywał cztery zwierzęta: słonia, lwa, konia i byka, ustawione w procesji, interpretowanej jako symbol czterech szlachetnych prawd (Chathurarya sathya) lub czterech etapów życia: narodzin, starości, choroby i śmierci. Najbardziej zewnętrzny pas przedstawiał płomienie.
Okres Polonnaruwa Projekt sandakada pahana z okresu Polonnaruwa znacznie różnił się od wzorów charakterystycznych dla okresu Anuradhapura. Pas przedstawiający cztery zwierzęta został usunięty, a postacie słonia, lwa i konia umieszczono w oddzielnych pasach. Najistotniejszą zmianą było wyeliminowanie wizerunku byka z dekoracji. Zmiana ta wiązała się z rosnącym wpływem hinduizmu na Sri Lance w tym okresie, w którym byk uznawany był za zwierzę pomyślności.