Sprengbombe Dickwandig 2 kg (SD-2) (dosł. bomba burząca grubościenna 2 kg) – niemiecka bomba odłamkowa z okresu II wojny światowej opracowana na potrzeby Luftwaffe. Z uwagi na sposób zrzutu uważana jest za pierwowzór bomb kasetowych. Specyficzna konstrukcja sprawiła, że nazywano ją również bombą motylkową.
Historia Rozwój konstrukcji rozpoczął się pod koniec lat 30. XX wieku w zakładach Rheinmetall-Borsig AG w ramach realizacji zapotrzebowania Luftwaffe na stworzenie lekkiego ładunku przeciwpiechotnego dostosowanego do zrzutu z zasobnika zbiorczego. SD-2 zaprojektowano jako broń służącą do rażenia odłamkami siły żywej i celów nieopancerzonych na otwartym terenie. Uznaje się, że pierwszy atak z wykorzystaniem bomb SD-2 samoloty Luftwaffe przeprowadziły 29 października 1940 r. na brytyjską bazę lotniczą RAF Wattisham. Kolejne użycie tej bomby Brytyjczycy wykryli w 1943 r., kiedy to zostały zrzucone w ataku na miasta Grimsby i Cleethorpes. Podczas tych ataków bomba SD-2 poskutkowała wieloma niewybuchami spowodowanymi zawiśnięciem subamunicji na żywopłotach lub konarach drzew. Tego typu niewybuchy były odpowiedzialne za 31 ofiar śmiertelnych, przy 14 osobach, które zginęły bezpośrednio w wyniku nalotu.