30 marca 1867 klasy oficerskie przemianowano na Wojskową Akademię Prawniczą, która również oferowała dwuletni cykl kształcenia. Nauczanie w klasach oficerskich i akademii miało wysoce specjalistyczny charakter: uczono tylko tego, co było absolutnie niezbędne dla prawnika wojskowego i tylko w granicach praktycznej konieczności; Najwięcej czasu poświęcono prawu karnemu i postępowaniu sądowemu (powszechnemu i wojskowemu), z zajęciami praktycznymi.
Jednoczesne istnienie dwóch instytucji wojskowych w departamencie wojskowym – szkoły (która w 1869 otrzymała prawa wyższej uczelni) i akademii – wywołało pytanie, którą z nich należy znieść. Od 1872 w celu zbadania tej kwestii zaangażowano szereg komisji, a ponieważ Główny Wojskowy Zarząd Sądowy opowiedział się za zniesieniem akademii, w 1875 tymczasowo wstrzymano przyjmowanie nowych studentów.
Jednak P. O. Bobrowski, mianowany na stanowisko komendanta akademii pod koniec 1875, dzięki poparciu ministra wojny, hrabiego D. A. Milutina, zdołał obronić istnienie akademii i w 1878 szkoła prawa wojskowego została zniesiona, a akademia prawa wojskowego została przekształcona na nowych zasadach.