Zgodnie z tymczasowymi przepisami z 19 czerwca 1878 w akademii utworzono 3-letnie studia, przy czym pierwsze dwa lata poświęcono przedmiotom ogólnym prawa, a ostatni rok – przedmiotom specjalnym prawa wojskowego. Liczbę studentów ustalono na 45 oficerów (po 15 na każdym kierunku) i 10 urzędników państwowych, którzy ukończyli studia prawnicze na uniwersytetach (w ramach specjalnego kierunku). W 1882 roku zlikwidowano nabór spośród służby cywilnej. W 1891 roku zatwierdzono Regulamin Wojskowej Akademii Prawnej (artykuły 162-262, Księga XV Wojskowej Akademii Prawnej z 1869, wydanie 2), a w 1899 Akademia otrzymała imię Aleksandra, na cześć cesarza Aleksandra II, jej sierpniowego założyciela.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami do akademii prawa wojskowego przyjmowano oficerów o stopniu nie wyższym niż kapitan sztabowy gwardii lub kapitan innych rodzajów sił zbrojnych, którzy pełnili służbę w stopniu oficerskim przez co najmniej 4 lata i zostali zaakceptowani przez przełożonych;