Cień decyduje się zalecać do księżniczki i ostatecznie się jej oświadcza. Księżniczka przyjmuje oświadczyny, widząc w cieniu człowieka „o substancji i głębi”. Jednak cień obawia się, że uczony może ujawnić jego prawdziwą naturę, więc knuje, aby go uciszyć. Przekonuje księżniczkę, że uczony jest niestabilny i potrzebuje być zamknięty dla jego własnego dobra. Księżniczka, ufając cieniowi, zgadza się, i uczony zostaje uwięziony. W więzieniu uczony żałuje swojego losu i próbuje zapisać swoją historię, ale nigdy nie jest ona widziana przez nikogo. Tymczasem odbywa się wesele z wielką pompą i ceremonią. Miasto świętuje nowego króla i królową, nieświadome niesprawiedliwości wyrządzonej prawdziwemu uczonemu. Historia kończy się tym, że więzienie jest puste, nikt nie wie, gdzie uczony został pochowany, ani co się z nim stało. Tak więc cień żyje dalej jako król, całkowicie przejmując tożsamość i życie swojego byłego pana.
Polskie wydania (wybrane) 1892 – Cień: tłum. anonimowe, Bajki i opowiadania, Warszawa. 1899 – Cień – przekład Cecylii Niewiadomskiej. 1956 – Cień: 2006 – Cień: (z języka duńskiego)
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Rękopis baśni Cień (audiobook) na YouTube (czyta Jarosław Boberek)
Kategoria:Baśnie Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1847