Od 1903 roku należał do zarządu Polskiego Towarzystwa Ludowego, a w 1910 roku w jego mieszkaniu w Bytomiu odbył się pierwszy zjazd delegatów kółek szkolnych. Na łamach „Katolika” prowadził kącik porad prawnych dla ludności polskiej.

Po zakończeniu I wojny światowej zintensyfikował swoją działalność polityczną. Jeszcze w 1918 roku został przewodniczącym polskiej Rady Ludowej i delegatem powiatu bytomskiego na Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. Stał na czele podkomisariatu Naczelnej Rady Ludowej dla Górnego Śląska w Bytomiu – podkomisarzem został 3 stycznia 1919 roku i był nim aż do jego zdelegalizowania 14 maja 1919 roku. W marcu 1919 roku został członkiem delegacji polskiej z Górnego Śląska do rozmów konsultacyjnych Komitetu Narodowego Polski w Paryżu.

Był jednym z założycieli i czołowym działaczem Chrześcijańskiego Zjednoczenia Ludowego. W swej działalności politycznej starał się przestrzegać zasad legalizmu, z niechęcią odnosił się do akcji zbrojnych, powstań i wystąpień masowych.