Wprowadzony w ludowym Wojsku Polskim „regulamin musztry piechoty z 22 stycznia 1945” przewidywał także marsz krokiem równym. Stosowano go po komendzie „spocznij". Żołnierz zachowywał tempo i długość kroku defiladowego, lecz przybierał swobodną postawę ciała.
Krok swobodny Stosowanie kroku swobodnego przewidywał „regulamin musztry SZ PRL” z 1977. W marszu krokiem zwykłym po komendzie „swobodny – krok” żołnierze mogli cicho rozmawiać, poprawiać oporządzenie, zmieniać się podczas niesienia broni zespołowej, nieść broń indywidualną w sposób dla nich najdogodniejszy. Początkowe tempo marszu przewidziane dla kroku zwykłego można było zmieniać komendą „szybszy (wolniejszy) – krok”. „Regulamin musztry SZ RP” z 1950 nie wymieniał kroku swobodnego, ale przewidywał komendę: maszerować swobodnie.
Krok dowolny Stosowanie kroku dowolnego przewidywał regulamin musztry SZ PRL z 1977. W marszu krokiem zwykłym po komendzie „dowolny – krok” żołnierze nie musieli utrzymywać jednakowego tempa i iść „w nogę”. Początkowe tempo marszu przewidziane dla kroku zwykłego można było zmieniać komendą „szybszy (wolniejszy) – krok”.