Józef Żelaśkiewicz, pseudonim „Jaszko” i „Orlik” (ur. 21 lutego 1929 w Książu Wielkim) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier budownictwa i elektryk, żołnierz podziemia podczas i po II wojnie światowej, podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1977–1979).
Życiorys Syn Jana, podoficera 3 Pułku Ułanów Śląskich, i Janiny, działaczki podziemia. Jego ojciec zginął od ran odniesionych w kampanii wrześniowej, a wuj Stanisław został rozstrzelany przez Niemców. W konspirację zaangażowała się wówczas matka Janina. Od 1942 pod pseudonimem „Jaszko” działał w Szarych Szeregach (drużyna „Mirów” aktywna koło Książa Wielkiego), m.in. jako goniec i obserwator. W 1943 zaprzysiężony do Armii Krajowej pod ps. „Orlik”, w 1944 odbył szkolenie w 2 plutonie II kompanii Samodzielnego Batalionu Szturmowego „Suszarnia”. Pełnił rolę łącznika AK z Batalionami Chłopskimi, uczestniczył w akcjach zrzutu materiałów dla partyzantów oraz odbiciu więźniów z rąk niemieckich. Po wojnie działał w Ruchu Oporu Armii Krajowej m.in. jako pilot Polaków przemieszczających się z Kresów Wschodnich na Ziemie Odzyskane. W sierpniu 1948 aresztowany na kilkanaście dni przez Urząd Bezpieczeństwa w Żywcu pod zarzutem próby nielegalnego przekroczenia granicy z Czechosłowacją.