Ponownie aresztowany w 1952, spędził półtora roku w więzieniu na ul. Montelupich w Krakowie, a następnie przy pracy przymusowej w kopalni w Jaworznie. Poddawano go torturom, zaś praca w kopalni doprowadziła do licznych chorób. Po wypuszczeniu na wolność pozostawał pod obserwacją bezpieki.
W 1947 zdał maturę, ukończył studia z inżynierii elektrycznej w Akademia Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1956) oraz inżynierii budownictwa na Politechnice Poznańskiej (1974). Od 1947 do 1949 pracował kolejno jako ślusarz w Państwowych Zakładach Budowy Maszyn „Zgoda” w Świętochłowicach, kreślarz w Państwowym Browarze „Żywiec” w Żywcu. Następnie od 1951 do 1955 robotnik placowy i pomocnik mistrza w Zarządzie Montażowym Nr 1 Przedsiębiorstwa Robót Elektrycznych w Nowej Hucie oraz kierownik sekcji produkcji w Przedsiębiorstwie Elektromontażu Budowy Huty im. Włodzimierza Lenina w Nowej Hucie. W 1955 został zatrudniony w Przedsiębiorstwie Robót Elektrycznych „Elektromontaż” w Nowej Hucie jako kierownik budowy i zastępca kierownika robót. Następnie w 1961 został naczelnym inżynierem PRE „Elektromontażu” we Wrocławiu, a w 1965 dyrektorem poznańskiego oddziału przedsiębiorstwa.