Zorganizowano pomoc dla sierot.
10 maja 1943 roku blisko 100 młodych kobiet i dziewcząt wywieziono do obozów pracy w III Rzeszy. Większość zdołała doczekać wyzwolenia.
Likwidacja getta 10 sierpnia 1943 roku Niemcy przystąpili do ostatecznej likwidacji wadowickiego getta. Żydom rozkazano zgromadzić się na miejskim rynku. Wielu zostało zastrzelonych w trakcie „akcji”. Zgromadzonych ograbiono z pieniędzy i przedmiotów wartościowych, po czym załadowano ich do wagonów towarowych i wywieziono do obozu zagłady Auschwitz-Birkenau. Getto w Wadowicach było jednym z najpóźniej zlikwidowanych gett na ziemiach polskich.
Po zakończeniu „akcji” Niemcy polowali na ukrywających się Żydów. Większość wyłapano i zamordowano. Wojnę zdołało przeżyć około 170 Żydów pochodzących z Wadowic, przy czym większość ocalałych stanowiły osoby, które zostały wywiezione do obozów pracy lub którym w 1939 roku udało się uciec na tereny zajęte przez Związek Radziecki. W samych Wadowicach przetrwało w ukryciu 11 osób.
Dwoje mieszkańców Wadowic, Aniela i Józef Kamińscy, którzy podczas okupacji