Prace zostały wykonane głównie ołówkiem i tuszem. Obrazował też w swoich dziełach codzienną egzystencję osadzonych jak np.: przedstawienia cel, spacerniaka czy widoki zza krat. W warunkach więziennych tworzył też ulotki i pocztowe znaczki podziemnej Solidarności, poprawa jakości ich wykonania została dostrzeżona przez strażników więziennych. Przy wytwarzaniu prac przeznaczonych do reprodukowania w większej liczbie posługiwał się techniką linorytu, stosując tusz z długopisów oraz sok z buraka, a jako matrycę płytki PCW, którymi były pokryte więzienne korytarze.
Krótko po opuszczeniu więzienia, Biblioteka Narodowa odkupiła część jego prac z okresu internowania, mimo iż miano w tej państwowej instytucji świadomość, że są one dziełami twóry oskarżanego o działalność antypaństwową. Komunistyczne władze dopuściły również do wystawienia tych prac w sopockim Biurze Wystaw Artystycznych. Rysunkowa dokumentacja więziennej codzienności przyciągnęła tłumy i stała się rodzajem demonstracji politycznej. Prace te zostały w 2009 roku przekazane do Europejskiego Centrum Solidarności.