Kolej wąskotorowa Mikuliczyn – Pozeretul – zlikwidowana linia wąskotorowej kolei leśnej na Ukrainie.
W chwili powstania znajdowała się na terytorium Austro-Węgier. Po I wojnie światowej w II Rzeczpospolitej, w latach 1939–1941 w Związku Sowieckim, następnie do 1944 pod okupacją niemiecką, później znów w ZSRR. Obecnie dawna trasa kolei znajduje się na terenie Ukrainy.
Eksploatacja Kolej służyła głównie do transportu drewna do tartaku w Mikuliczynie. Korzystali z niej także turyści.
Historia Budowę linii rozpoczęto w 1911 roku. Tempo prac było niewielkie, w ciągu pierwszego roku prac zbudowano jedynie 3 km toru. Do kilometra 16,9 tory dotarły dopiero w 1914 roku.
Pierwotnie stosowano trakcję konną. W górę wózki leśne wciągały konie, w dół zaś załadowane drewnem wózki zjeżdżały dzięki siłą grawitacji. Stosowano hamulce ręczne.
W okresie I wojny światowej kolej była w zarządzie cesarskich i królewskich kolei polowych (austro-węgierskich). Sprowadzono tu wówczas 2 parowozy, przywiezione z Bukowiny.
Po wojnie okoliczne lasy, jak i też kolej przejęły Lasy Państwowe. Kolej i tartak dzierżawiono prywatnej spółce Mikuliczyn. W latach 1926–1931 kolej przedłużono do Pozeretula.