Jarosław Zabłocki (ur. 3 maja 1918 w Mińsku, zm. 25 stycznia 1998 w Braniewie) – polski nauczyciel, pionier oświaty w powojennym Braniewie, organizator i pierwszy kierownik Szkoły Podstawowej nr 2.
Życiorys mały|240x240px|Rozdzielone przez Zabłockiego szkoły SP nr 1 po lewej i nr 2 po prawej|lewo mały|240x240px|Grób na cmentarzu przy ul. Olsztyńskiej Urodził się 3 maja 1918 w Mińsku Litewskim (tak wówczas określano Mińsk na Białorusi, w odróżnieniu do Mińska Mazowieckiego) w rodzinie Konstantego i Zofii z domu Szoc. Jego ród, zarówno ze strony ojca, jak i matki, pochodził z Litwy. Miał dwójkę starszego rodzeństwa – brata i siostrę, oboje zginęli podczas II wojny światowej. Ojciec posiadał małe dobra ziemskie w Troniszkach (powiat Święciany) oraz w Daczyszkach. Prowadził tam nie najlepiej prosperujące gospodarstwo rolne, ponadto zajmował się polską działalnością patriotyczną.
Za to, że po I wojnie światowej ojciec zbierał podpisy za przyłączeniem tych ziem do Polski, litewska policja osadziła go w obozie w Worniach na Żmudzi, gdzie spędził 2 lata. Było to już po pokoju wersalskim i choć do granicy z Polską dzieliły Troniszki tylko 4 kilometry, granica ta pozostała niezmienialna.