Później również spotykały ojca z tego powodu prześladowania, które trwały aż do przesiedlenia rodziny Zabłockich do Polski w 1946 rokuJarosław Zabłocki, Sabina Białobrzeska Ocalić od zapomnienia, Olsztyn 2011 (wydanie posthum).
Gdy Jarosław skończył 7 lat, rozpoczął naukę w trzyoddziałowej (trzyletniej) litewskiej szkole w Żejmach, gdyż polskiej szkoły w pobliżu nie było. W latach 1930–1933 kształcił się w gimnazjum w Kownie, w szkole, w której wcześniej nauczał i przez 2 lata również zamieszkiwał Adam Mickiewicz. Jednak z powodu niemożności płacenia czesnego musiał opuścić gimnazjum. Następnie uczęszczał do czteroklasowego litewskiego progimnazjum w Malatach. W roku 1936 rozpoczął dalszą naukę w Polskim Prywatnym Gimnazjum w Wiłkomierzu, które ukończył w 1940 roku. Aby uniknąć wywózki przez Sowietów na Syberię, w czasie wojny ukrywał się u swego wujka w Wilnie. Maturę zdobył tylko dzięki dużemu finansowemu poświęceniu rodziny. W tym celu matka wyprzedała resztę ze swojego majątku: wielotomową encyklopedię rosyjską, oprawną w skórę, wózek dziecinny i inne przedmiotyJan Wróblewski Jarosław Zabłocki, Warmia i Mazury : dwutygodnik społeczno-kulturalny, 1989.05.01–15 nr 9, s. 11.