mały|300x300px Nauki wniebowstąpionych mistrzów () mają charakter religijny; oparte są na tekstach, które nazywa się przesłaniami (używa się także określenie mistrzowie mądrości). W tych tekstach określa się ich także mianem duchowych nauczycieli ludzkości, którzy obecnie działają ze swojego wyższego poziomu. Spośród różnych publikacji zawierających przesłania wniebowstąpionych mistrzów najbardziej znane w XIX – XXI wieku są prace H. Blawatskiej, , G. Ballarda, , . Utworzone przez nich organizacje o charakterze duchowo-religijnym (ruch „Jam Jest”, , Latarnia Morska na Szczycie, Kościół Powszechny i Triumfujący) – zgodnie ze współczesną klasyfikacją – zaliczane są do nowych ruchów.

Nazwa Pojęcie „wniebowstąpiony mistrz” () zostało użyte poraz pierwszy przez Berda T. Spoldingaw 1924 r. w serii jego książek „The lives and teachings of the Masters of the Far East”. Wniebowstąpieni mistrzowie to istoty, które osiągnęły wysoki poziom doskonałości, a ich zwyczajne ludzie życie dopełniło się. Wykroczyły one poza krąg narodzin i śmierci, zwany kołem ponownych inkarnacji. Wspólnie z zastępami anielskimi nadzorują proces ewolucji świata, aby służyć pomocą w rozwoju ludzkości.