Tytułowa świnia to kopia antycznej rzeźby wykonana w brązie w 1612 roku przez . Rzeźba stanowi część fontanny miejskiej przy Loggia del Mercato Nuovo we Florencji, tzw. Fontana del Porcellino. Cudowna świnia z brązu nosi chłopca. Innymi znanymi dziełami sztuki pojawiającymi się w utworze są: Giambologni, Dawid Michała Anioła, Perseusz Celliniego, Porwanie Sabinek Giambologni, Wenus Medycejska w Galerii Uffizi, , , obraz Wenus z Urbino Tycjana, Bronzino.
We florenckim kościele Santa Croce Andersen zwraca uwagę na grobowce wielkich Włochów: Michała Anioła, Galileusza, Alfieriego i Machiavellego oraz na cenotaf Dantego. Odgrywają one ważną rolę w opowieści.
Pisząc baśń, Andersen nie zapomina o wymienianiu najważniejszych „atrakcji”. Świnia z ubogim chłopcem na grzbiecie zwiedza miasto w sposób szczegółowy, aby umożliwić duńskim czytelnikom poznanie jego topografii i charakteru. Chłopiec zostaje przyjęty pod dach przez bogatszych od siebie – to doświadczenia podobne do Andersenowskich. Pies rękawiczników wabi się Belissima, znaczeniowo to tak samo jak Beauty, pies rodziny Collinów, która przyjęła przyszłego pisarza.