Część pierwsza to typowa powieść sentymentalno-podróżnicza. René to młody wenecjanin, który wraz z nauczycielem Van Stiphoutem wyjeżdża na poszukiwanie swojej zaginionej siostry Fatimy. Jego statek dopływa do libańskiego Trypolisu, którym rządzi pasza podlegający osmańskiemu sułtanowi. Córka paszy, Fatima, rozpoznaje w Reném swojego zaginionego brata-bliźniaka. René pragnie ją zabrać do Wenecji, ale powstrzymał go bandyta Aboris, który porwał Fatimę. René i nauczyciel zostają rozdzieleni, René dostaje się na łodzi ratunkowej do Egiptu, gdzie zostaje niewolnikiem. Wykupuje go Kopt, który zwraca mu wolność. Mufti z Kairu zatrudnia go jako nauczyciela swojego syna i córki Hadixy; dochodzi do miłosnych perypetii pomiędzy Reném a Hadixą. Mufti uwięził Hadixę i Renégo w więzieniu; Hadixa jest zagrożona egzekucją, ostatecznie udowadnia swoją niewinność, a mufti zgadza się na ślub pod warunkiem, że René przejdzie na islam; ten odmawia i wraca do Wenecji, gdzie spotyka się z Hadixą, jednak nie poślubia jej od razu, gdyż chce jeszcze poznać świat i odnaleźć swoje powołanie.