Hrehory Hercyk herbu Korczak (ukr. Григорій, w języku staroruskim Григорий, ros. Григорий, pol. Grzegorz, Grygorij, ur. w latach 70-80 XVII wieku w Połtawie, zm. po 1735 w Moskwie) – bunczukowy towarzysz, poltawski pułkownik ordynansowy (1705), generalny osawul (od 1710? do 1720) – jeden z najwierniejszych zwolenników Iwana Mazepy i Filipa OrlikaUrszula Kosińska, Porwanie Hrehorego Hercyka w 1720 roku. Losy stronników Iwana Mazepy a stosunki polsko-rosyjskie w ostatnich latach wojny północnej “Przegląd Historyczny”, 106, z. 1, 2015, s. 70-71.. Był synem poltawskiego pułkownika Pawła Hercyka, jego rodzina miała żydowskie korzenieВалерій Томазов, Герцики, Енциклопедія історії України: Т. 2: Г-Д, Київ: Видавництво "Наукова думка", 2004. - 688 с. URL: http://www.history.org.ua/?. Jego żona była wnuczką hetmana MazepyПилип Орлик і мазепинці: джерела, red. Т. Таїрова-Яковлєва, Київ 2022, s. 105-106..