Franz Xaver von Schönaich (ur. 27 lutego 1844 w Wiedniu, zm. 26 stycznia 1916 tamże) – oficer Armii Austro-Węgier w stopniu generała piechoty i generała artylerii, w latach 1906-1911 minister wojny Austro-Węgier.

thumb|Grób gen. Franza Xavera von Schönaicha na cmentarzu w Hietzing (Wiedeń).

Życiorys W 1858 roku rozpoczął naukę w Terezjańskiej Akademii Wojskowej, którą ukończył w 1862 roku i został mianowany podporucznikiem (niem. Leutnant). Jego pierwszym przydziałem był Batalion Strzelców Polnych Nr 11 (niem. Feldjägerbataillon 11). Uczestniczył w wojnie duńskiej 1864 roku, w tym w oblężeniu twierdzy Frederica. Po zakończeniu konfliktu odbywał szkolenie w Akademii Wojskowej w Wiedniu, a w 1866 roku trafił na front wojny prusko-austriackiej, gdzie walczył w bitwie pod Sadową. W 1868 roku został przydzielony do służby w Sztabie Generalnym. Po awansie na majora odpowiadał za przygotowanie planu mobilizacji w 1878 roku i aneksji Bośni i Hercegowiny. W latach 1887-1895 służył pod rozkazami arcyksięcia Albrechta Fryderyka, a dzięki jego protekcji cieszył się zaufaniem cesarza Franciszka Józefa. Od 1889 roku, po awansie na generała majora, pełnił funkcję asystenta Generalnego Inspektora Armii feldmarszałka arcyksięcia Albrechta. W 1899 roku awansowany do stopnia generała piechoty (niem.