Przez lata utrzymywał kontakt z eurazjanami, którzy zarzucali Zachodowi danie ideologicznego podkładu pod rewolucją bolszewików i preferowali Wschód, jako nieskażony zachodnimi ideami. W ramach tego ruchu należał do tej jego części, która uważała, że rewolucja była usprawiedliwiona, stąd konieczna rewizja dotychczasowych postaw. Po spotkaniu w 1927 roku z Gorkim w Sorrento jesienią 1929 r., podczas zbierania materiałów do biografii Lenina, zawiesił w swoim pokoju portret Stalina. Od tego czasu zintensyfikował korespondencję z Gorkim, zaczął rozważać powrót do Rosji, nawiązał kontakty z brytyjskimi komunistami, wstępując do partii. Jako działacz uczestniczył w szkoleniach, kolportował prasę i ulotki. i podjął się przekładu na angielski Materializmu i empiriokrytycyzmu Lenina. Jesienią 1931 r. w Nouvelle Revue Française opublikował artykuł o dorastaniu do wiary w bolszewizm. Jednocześnie pisał zarys książki The Intelligentsia of Great Britain. Wiosną 1932 r. odszedł z uczelni, a jesienią przypłynął do Leningradu.