Bzowa babuleńka, także Bzowa matula (, współ. ) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1844 roku.

Historia Baśń literacka Bzowa babuleńka, napisana przez Hansa Christiana Andersena, została po raz pierwszy opublikowana w Kopenhadze przez P. L. Møllera na łamach „Gæa, æsthetisk Aarbog” w grudniu 1844 roku. Bzowa babuleńka została zilustrowana przez rysownika Lorenza Frølicha. Utwór wznowiono w grudniu 1849 w antologii Eventyr. 1850 oraz w marcu 1863 w zbiorze Bajki i opowieści. Tom drugi. 1863 ().

Pojawiająca się w baśni fantastyczna postać (bzowej matuli), zaczerpnięta została przez Andersena z folkloru skandynawskiego. W duńskich wierzeniach ludowych była to nimfa leśna lub driada, mieszkająca w drzewie bzu. Miała nawiedzać lub dręczyć ludzi, którzy brali drewno bzu, bez wcześniejszego poproszenia jej o pozwolenie.

Polskie przekłady Baśń została przetłumaczona na język polski: 1859 – Bzowa matula: 1892 – Lipowa boginka: 1905 – Kwiat bzu: anonimowe tłumaczenie, wydane we Lwowie 1929 – Bzowa babuleńka: 1931 – Bzowa babuleńka: 2006 – Bzowa babuleńka: (z oryginału duńskiego)