W dorosłym życiu posługiwał się swobodnie językiem angielskim, niemieckim, włoskim, francuskim oraz rodzimym nowogreckim. Czytał także po łacinie i starogreckuG. Horst, 2022. Młody Panajotis Kondylis, [w:] Panajotis Kondylis. Życie – twórczość, recepcja, L. Zieliński, T. Waszak, M. Chamot, F. Olkiewicz (red.), Bydgoszcz: Wydawnictwo Uczelniane WSG, s. 11–13..
Dorabiał w trakcie studiów tłumaczeniami artykułów prasowych oraz przekładał na potrzeby znajomych studentów fragmenty dzieł niedostępnych w języku nowogreckim. Spora część przekładów z czasów studiów ukazała się potem drukiemF. Olkiewicz, L. Zieliński, 2022. Działalność translatorsko-redakcyjna Panajotisa Kondylisa jako przykład kulturotwórczej roli tłumacza, Heteroglossia, 12, s. 301.. W czasie studiów włączał się w lewicujące kręgi studenckie, sympatyzując z „heretykami”, tj. socjalistami wytykającymi zorganizowanym strukturom partyjnym błędy i wypaczeniaG. Horst, 2018. Panajotis Kondylis. Leben und Werk: eine Übersicht, Fernuniversität Hagen (rozprawa doktorska).. Po odbyciu służby wojskowej kontynuował studia we Frankfurcie i Heidelbergu, gdzie doktoryzował się w 1977 roku na podstawie dysertacji wydanej drukiem dwa lata później pt. Die Entstehung der Dialektik.