Göppingen Gö 4 w Polsce Po zakończeniu II wojny światowej w Polsce zarejestrowano dwa egzemplarze tego szybowca. Egzemplarz z numerem fabrycznym 502 latał do 1950 roku ze znakami SP-028, egzemplarz nr 279 był użytkowany do 1955 roku ze znakami SP-442. Drugi egzemplarz rozważano jako bazę do budowy samolotu słabosilnikowego LWD Osa, z zamysły ostatecznie zrezygnowano. Po skreśleniu z rejestru statków powietrznych był eksponowany w Muzeum Techniki, następnie został wykorzystany do prób wytrzymałościowych na Wydziale Mechaniki Lotu Politechniki Warszawskiej, w trakcie których uległ zniszczeniu.
Konstrukcja Dwumiejscowy szybowiec w układzie wolnonośnego średniopłatu o konstrukcji drewnianej.
Kadłub półskorupowy o przekroju okrągłym kryty sklejką. Kabina załogi osłonięta osłoną, komplet przyrządów widoczny dla obu załogantów. Skrzydło z pojedynczym dźwigarem i dźwigarkiem pomocniczym o eliptycznym obrysie. Do dźwigara kryte sklejką, dalej płótnem. Skrzydła były wyposażone w płytowe hamulce aerodynamiczne Schempp Hirth. Kabina z miejscami obok siebie miała szerokość zewnętrzną 945 mm, co osiągnięto dzięki zastosowaniu wnęk w nasadach skrzydeł na ramiona załogi.