Z tego względu obok terminu sinotybetańskie bywa używana bardziej neutralna nazwa transhimalajskie.
mały|Języki sinotybetańskie – rozmieszczenie głównych grup mały|Rozmieszczenie większych gałęzi języków sinotybetańskich mały|Języki sinotybetańskie zaznaczone na czerwono na tle innych rodzin językowych świata
Zasięg i główne języki Największą gałęzią rodziny są języki sinickie, używane głównie we wschodniej połowie Chin, a także na Tajwanie i w diasporze chińskiej. Ich zróżnicowanie bywa porównywane do zróżnicowania języków romańskich. Największym z nich jest mandaryński, którym posługuje się kilkaset milionów ludzi.
Drugim wielkim skupiskiem języków sinotybetańskich są języki lolo-birmańskie, zwłaszcza birmański, będący językiem urzędowym Mjanmy, oraz yi, hani, lisu i akha, używane w południowo-zachodnich Chinach i w krajach sąsiednich.
Języki tybetańskie są używane na Wyżynie Tybetańskiej, w regionie Himalajów oraz w zachodnim Syczuanie. Ich rozwój wiąże się z ekspansją imperium tybetańskiego w VII–IX wieku.