Ceramika z Horezu () – rodzaj tradycyjnej ceramiki wytwarzanej w mieście Horezu, w okręgu Vâlcea, w południowo-zachodniej Rumunii.
W 2012 roku podczas odbywającej się w Paryżu 7. sesji Międzyrządowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego wyrób ceramiki w Horezu wpisany został na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Charakterystyka thumb|left|Ceramika z Horezu (2015) Garncarstwo w okręgu Vâlcea położonym w krainie historycznej Oltenia w południowo-zachodniej Rumunii jest rzemiosłem o przeszło 300-letniej historii. W 1977 roku rumuńska etnografka Silvia Zderciuc odnotowała 42 funkcjonujące na tym terenie ośrodki garncarskie. Współcześnie, poza miastem Horezu, tradycyjna ceramika wytwarzana jest jeszcze w gminach Vlădești, Lungești i Slătioara.
Ceramika z Horezu wyróżnia się spośród wyrobów z innych regionów przede wszystkim żywymi barwami, które obejmują odcienie ciemnego brązu, czerwieni, zieleni i błękitu, a także koloru określanego jako „kość słoniowa z Horezu”. Produkty są bogato zdobione motywami roślinnymi, zwierzęcymi, geometrycznymi i kosmicznymi i stanowią zarówno ceramikę użytkową, jak również pełnią funkcje pamiątek bądź dekoracji.