Fabuła thumb|Ilustracja |240px Mała dziewczynka o imieniu Karen jest biedna i latem chodzi boso, a zimą w dużych drewniakach. Stara szewcowa w wiosce szyje dla niej z czerwonych szmatek parę niezdarnych butów. W dniu pogrzebu matki Karen po raz pierwszy wkłada czerwone buty. Gdy idzie za trumną, przejeżdża obok stara dama w powozie i zabiera dziewczynkę do siebie. Karen myśli, że to przez czerwone buty, ale dama uważa je za okropne i każe je spalić. Dziewczynka dostaje czyste ubrania, uczy się czytać i szyć, ludzie chwalą jej urodę. Pewnego dnia widzi księżniczkę ubraną w czerwone, błyszczące pantofelki. Karen marzy teraz o podobnych butach.
Kiedy nadchodzi jej konfirmacja, dama zabiera ją do szewca po nowe buty. W sklepie Karen widzi czerwone buty, które kiedyś uszyto dla hrabiowskiego dziecka. Dama ich nie rozpoznaje jako czerwonych z powodu słabego wzroku i kupuje je. Karen zakłada je na konfirmację, choć nie powinna, bo dama nie pozwala na taką ekstrawagancję. W kościele wszyscy patrzą na jej stopy, nawet malowidła na ścianach. Podczas nabożeństwa dziewczynka myśli tylko o swoich butach, zapominając o modlitwach. Po południu dama dowiaduje się o kolorze butów i nakazuje Karen nosić tylko czarne do kościoła.