Izrael Milejkowski (ur. 17 lipca 1887 w Krewie, zm. ok. 8 stycznia 1943) – żydowski lekarz dermatolog, działacz syjonistyczny. Podczas II wojny światowej członek warszawskiego Judenratu, pomysłodawca i kierownik badań nad głodem prowadzonych w getcie warszawskim.

Życiorys Urodził się w rodzinie kupieckiej. Syn Meira i Belli (Bili) z d. Ancelewicz, miał brata, Abrahama (1882–1943) i siostrę, Tanię (1890–1942?). W młodości przeprowadził się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie, podobnie jak brat, podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Ożenił się z Blimą Sowalską (1892–1927), z którą miał córkę, Janinę (ur. 1913).

Studia ukończył w 1914 roku, następnie został powołany do służby w armii Imperium Rosyjskiego jako lekarz wojskowy, podczas I wojny światowej trafił do niewoli niemieckiej. W 1919 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, służył jako lekarz w 63 pułku strzelców. Od listopada 1920 do maja 1921 roku służył w szpitalu nr 6 w Warszawie. Pracował również w szpitalach wojskowych w Żyrardowie i Białymstoku. Został zwolniony ze służby w 1923 roku w stopniu kapitana rezerwy, podjął następnie pracę w szpitalu żydowskim w Warszawie jako lekarz dermatolog i wenerolog.