Wyróżnił się 17 września 1915 przeprowadzając wywiad ze wsi Serniki do linii nieprzyjacielskich położonych wzdłuż rzeki Styr. W nadzwyczaj trudnych i ciężkich warunkach (przez błota i moczary) dotarł do linii nieprzyjacielskich i dzielnym, śmiałym napadem na placówkę nieprzyjacielską wziął do niewoli dowódcę i 3 żołnierzy, przyprowadzając wszystkich do sztabu brygady. Za ten czyn były dowódca 1 szwadronu ułanów, pułkownik Feliks Dziewicki sporządził 25 lutego 1922 wniosek na odznaczenie ułana Karola Jastrzębskiego orderem Virtuti Militari.
W listopadzie 1918 wrócił do Polski, wstąpił do 1 pułku ułanów i w jego szeregach walczył w bitwie o Lwów jako dowódca plutonu karabinów maszynowych. Od 23 lutego do 20 czerwca 1920 był uczniem 27. klasy „kawaleryjskiej” Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po ukończeniu szkoły został wcielony do Jazdy rotmistrza Dąbrowskiego. 13 lipca 1920 pod Nowymi Święcianami został trzykrotnie ranny w obie ręce i nogę. Następnego dnia został zabrany z pola bitwy przez bolszewików i umieszczony w szpitalu. W trakcie kolejnych miesięcy leczenia przeszedł pięć operacji. W czasie pobytu w niewoli 16 lutego 1921 został mianowany podporucznikiem kawalerii z dniem 1 stycznia 1921.