Architektura i układ przestrzenny Cmentarz leśny w Świerklańcu urządzono na planie typowym dla prywatnych nekropolii rodowych epoki. Nekropolia została zaprojektowana z dużą starannością – posiadała reprezentacyjną bramę wejściową, murowaną kaplicę (według niektórych źródeł nawet dwie kaplice) oraz liczne bogato zdobione nagrobki. Cały teren cmentarny był ogrodzony – do dziś w zaroślach widoczne są fragmenty obwiedzionego wokół niego ziemnego wału i kamiennego muru. Główna brama znajdowała się od strony zachodniej i prowadziła aleją najprawdopodobniej wprost do kaplicy cmentarnej. Relikty fundamentów jednej z kaplic są wciąż rozpoznawalne – zarys półkolistej absydy odcina się w obrysie gruntu w zachodniej części nekropolii. Kaplica (lub kaplice) była murowana z cegły, pełniła funkcje kaplicy przedpogrzebowej lub grobowej i stanowiła architektoniczne dominanty założenia. Większość nagrobków wykonana była z kamienia (piaskowiec, granit) i żeliwa, zgodnie z XIX-wieczną modą sepulkralną. Donnersmarckowie, dysponujący ogromnym majątkiem, stawiali swoim bliskim okazałe pomniki nagrobne – od klasycznych stel z inskrypcjami gotykiem, po krzyże na podmurówkach i obramowania mogił z kutego żelaza.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ewangelicki cmentarz leśny w Świerklańcu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.