Redukcja niezbędnego czasu pracy jest centralnym elementem marksistowskiej koncepcji wolności człowieka i przezwyciężenia alienacji – idei podzielanej zarówno przez socjalistów marksistowskich, jak i niemarksistowskich.
Uspołecznienie rozumiane jest jako proces przebudowy struktury gospodarczej, organizacyjnej oraz instytucjonalnej danego systemu na podstawie zasad socjalistycznych. W szerszym ujęciu, obejmującym własność publiczną jako formę własności społecznej, proces ten zakłada odejście od mechanizmów kapitalistycznych, akumulacji kapitału oraz użycia pieniądza i wartości finansowej w procesie produkcji. Zmianie ulega także organizacja pracy na poziomie zakładów produkcyjnych.
Typologia W literaturze termin uspołecznienie najczęściej odnosi się do głębokiej transformacji społecznych stosunków produkcji w ramach organizacji gospodarczych, obejmującej nie tylko zmianę tytułów własności, lecz także reformę struktur zarządzania. Uspołecznienie może wiązać się z wprowadzeniem samorządności pracowniczej lub innych form demokracji w miejscu pracy, zastępujących hierarchiczne modele kontroli. Kluczowym elementem własności społecznej jest to, że nadwyżka produktu (zysk ekonomiczny) przypada całemu społeczeństwu, a nie wyłącznie kadrze zarządzającej.