Różne ideologie podchodzą w odmienny sposób do własności społecznej, np. anarchistyczne teorie ekonomiczne odrzucają publiczną własność i skłaniają się najbardziej ku własności wspólnej, natomiast szkoły komunistyczne na ogół faworyzują formę publicznej własności. Podobnie jest przy szkołach socjalistycznych, które jednak potrafią się wyjątkowo od siebie różnić.
Własność publiczna Własność publiczna może funkcjonować zarówno w ramach gospodarki rynkowej, jak i gospodarki planowej, nierynkowej.
W modelach socjalizmu rynkowego własność publiczna przyjmuje postać przedsiębiorstw państwowych, które nabywają dobra kapitałowe na rynkach kapitałowych i działają w celu maksymalizacji zysków. Zyski te są następnie dystrybuowane wśród całej populacji w formie dywidendy społecznej.
W modelach socjalizmu nierynkowego własność publiczna przyjmuje formę jednego podmiotu lub sieci podmiotów publicznych koordynowanych przez planowanie gospodarcze. Współczesne podejścia do socjalizmu zakładają wykorzystanie komputerów i nowoczesnych technologii do szybkiego sprzężenia zwrotnego w alokacji zasobów kapitałowych, co ma zapewnić efektywne planowanie ekonomiczne.