Projekt zawierał budowę kompleksu budynków szpitalnych, kostnicę z kaplicą, budynek gospodarczy, w którym znajdowały się: kuchnia, pralnia, prasowalnia, składy, spiżarnie, pomieszczenie dla zarządcy oraz dwupokojowe mieszkanie. W założeniach przyjęto możliwość przyjęcia od 80–100 pacjentów. Projekt został zatwierdzony, do budowy szpitala przystąpiono 23 marca 1898 roku. Otwarcie szpitala nastąpiło 1 października 1899 roku. Szpitalem zarządzał dyrektor dr Stanisław Krasowski, sekundariusz (zastępca) dr Jan Przesmycki, chorymi opiekowały się Siostry Miłosierdzia. Szpital rozpoczął przyjmowanie pacjentów 1 grudnia 1899 roku. Szpital wyposażono w 40 łóżek szpitalnych dla pacjentów, w tym także 3 łóżeczka dla niemowląt. W 1903 roku szpital posiadał status szpitala powiatowego i został uznany jako publiczny, zmieniono nazwę szpitala na Szpital Powszechny im. cesarza Franciszka Józefa I.