Zmiana ta możliwa była po spełnieniu wszystkich wymagań formalnych oraz po uchwaleniu przez sejm odpowiedniej ustawy nadającej szpitalowi status szpitala powszechnego i publicznego. thumb|Budynek starego szpitala w Gorlicach Okupacja niemiecka Podczas okupacji niemieckiej lekarze, pielęgniarki oraz dyrektor szpitala nieśli pomoc ludności cywilnej, z narażaniem życia udzielali pomocy medycznej polskim żołnierzom, członkom ruchu oporu oraz rannym partyzantom. Personel Szpitala Miejskiego w Gorlicach współpracował z miejscowym dowództwem Obwodu Armii Krajowej. Wśród lekarzy szpitala zaangażowani w działalność konspiracyjną byli: dyrektor szpitala dr Jan Rybicki ps. „Grębski”, dr Aleksander Michalski, dr Władysław Stieber ps. „Zator” (na liście osobowej żołnierzy Oddziału Partyzanckiego „Żbik” AK), Stanisław Jezierski ps. „Rutkowski” (pełnił funkcję delegata powiatowego rządu na kraj). Lekarz Jezierski wielokrotnie udzielał pomocy medycznej rannym partyzantom, niejednokrotnie poza terenem szpitala, udając się do ich kryjówek w terenie. Funkcję kapelana w szpitalu w Gorlicach od wiosny 1945 do 1948 roku pełnił ks. Władysław Gurgacz. Będąc kapelanem szpitalnym zetknął się z ruchem oporu wobec władzy komunistycznej, żołnierzami Wolność i Niezawisłość. W 1946 dr Jan Rybnicki operował ciężko chorego kapelana żołnierzy wyklętych ks.