Łaźnia nie cieszyła się tak wielkim powodzeniem, na jakie liczono, jednak funkcjonowała poprawnie, o czym informują sprawozdania rady miejskiej z kolejnych lat, zawierające skrupulatne wyliczenia kosztów jej funkcjonowaniaBericht über die Verwaltung und den Stand der Gemeinde-Angelegenheiten der Stadt Braunsberg umfassend das Kalenderjahr 1913, s. 35.
W sprawozdaniu Rady Miasta z 1917 podano, że łaźnia miejska wymaga pilnych prac naprawczych, a z powodu kryzysu wojennego i niedostatku węgla była wyłączana z użytku przez 2 dni w tygodniu. W tym samym jeszcze roku została wystawiona na licytację. W roku następnym, 1920, obiekt łaźni Warmbadeanstalt widniał jeszcze w wykazie obiektów będących własnością miastaJahresabschluss der Stadthauptkasse für die Hauptverwaltung, Abschnitt I bis XIV, pro 1. April 1919/20., s. 1084, scan 684.